Ali.

• Muhammad Ali.

Μπουφλαδόρος Supreme.

Banana Union.

Ώστεεε !

Άρωμα Καραϊβικής έχει η «συμμετοχή» της Κύπρου στη Λίστα Λαγκάρντ, λένε • τα πρωτοσέλιδα…

Διότι λεβέντες και λεβέντισσες… το «Ελλάδα και ας τρώγωμεν πέτρες» έγινε –εδώ και καιρό –«Καραϊβική και ας τρώγωμεν μπανάνες ρε»!

Απ’ το Μάρτη του 13 ένα κερασφόρο τετράποδο με χαμηλό δείκτη νοημοσύνης σας έλεγε • να κοιτάτε προς Καραϊβική μεριά.

Να δείτε όμως που οι μάζες θα επικεντρωθούν πάλιν στο λάθος σημείο –στους «κακούς φοροφυγάδες».

Αχ Καραϊβική… Καραβαϊκή μου.

Όλοι μαζί τώρα:

Κύπρος – Καραϊβική – Ένωση!

ΥΠΟΒΑΘΡΟΝ

Αποφάσισα ότι χρειάζομαι
ψηλότερο επίπεδο
πληροφόρησης και διασκέδασης.

Ανέβασα
κάποια εκατοστά
το ύψος
της τρύπας με τα φώτα,
να γίνεται
πιο άνετα
η τηλεθέαση.

Επειδή όμως
το βάθρο είναι
αμφίβολης αντοχής
και άδειο…

απεφάσισα πως
πρέπει με κάτι
να το γεμίσω.

Με τι όμως;

Μούμπλε, μούμπλε…

Αααααααα…

Το βρήκα!

Θα πετύχω
εκεί όπου απέτυχε
η αριστερή μας
κυβέρνηση…

Ότι εκπέμπουν
τα κανάλια πλέον
θα έχει σίγουρα

και το σωστό υπόβαθρο!

Σαρκικός Έρωτας

Την κάτσαμε τη βάρκα!

*

Ακούω πρώτα την είδηση-πλάσα
για πρόταση εμπειρογνωμόνων
περί έκδοσης αδειών για κυνήγι Αγρινών,
με σκοπό λένε
• να προστατευθούν οι βιότοποι !

(Από stockwatch.com.cy)

Όπα μεγάλε! Για περίμενε…


Παρότι κερασφόρο τετράποδο,
αντιλαμβάνομαι το δικαίωμα
κάθε οντότητας στη διατροφή.
Εγώ θα φάω, εσύ θα φας, αυτός θα φάει.
Άλλωστε, ελεύθερη αγορά
δεν νοείται όταν
μόνη σου επιλογή είναι το σουπερμάρκετ.

Ο υπερπληθυσμός όμως προέκυψε
όχι μόνο λόγω
του ασύστολου πήδουκλου
και της προστασίας
αλλά κυρίως
λόγω του περιορισμού
του ζωτικού μας χώρου μεγάλε.

Ήμασταν κάποτε

πλειοψηφία

στη χώρα μας ρε!

Τώρα μας φάγατε τα φιλέτα,
μας περιορίσατε σε κάτι ξερό-δάση
και θα μας την πείτε κιόλας ότι γίναμε πολλοί;

Αλλά εντάξει.
Επιχειρηματίες οι άνθρωποι
που έτσι προβάλλουν την είδηση.
Είναι και της μόδας
το εξωτικό κυνήγι στην Ελλαδίτσα,
σε σημείο που από καιρό
να έχουν αρχίσει να παρουσιάζονται
αρκετοί εξ Ελλάδος αδελφοί
–επαγγελματίες scouters –
στην επαρχία Πάφου,
να ρωτάν δεξιά-αριστερά
για το που βρίσκει κανείς καλό κυνήγι.

***

Οι άλλοι; Οι προστάτες μας;

Διότι αγαπητά μου δίποδα,
εκεί που σκεφτόμουνα
«δεν γίνεται,
σε αυτό θα μας στηρίξουν οι Οικολόγοι,
δεν γίνεται πάντα να λεν μ*&#@#κίες βρε παιδί μου,
θα πουν κάτι σωστό…»

…να σου η χαρμόσυνη είδηση από μεριάς τους.

Κάποιος κ. Κυριάκου, εκ Λεμεσού οικολόγος:
• «Υποστηρίζουμε την άποψη ότι
η μέθοδος της στείρωσης
θα λύσει το πρόβλημα μακροχρόνια νοουμένου ότι το Ταμείο Θήρας θα παρακολουθεί και θα ελέγχει συστηματικά τους πληθυσμούς των αγρινών και έτσι με αυτό τον τρόπο δεν θα χρειαστεί να αρχίσουν οι παραχωρήσεις αδειών σε κυνηγούς (Κύπριους και ξένους) πράγμα το οποίο θα έχει ευρύτερα καταστροφικά αποτελέσματα», κατέληξε.

(Από ikypros.com)

Αλί και τρισαλί!

(Ακούω τη φωνή
του Γιάννη Σερβετά
[Ράδιο Αρβύλα]
να φωνάζει
«Οικολογική πρόταση, όχι αστεία.
Τα ζα δεν θα τα σκοτώσετε. Όοοοχι!
Θα τα στειρώσετε…» )

Βρε κακούργοι…
Δηλαδή εμένα η επιλογή μου
είναι είτε η σούβλα
είτε η καριέρα ως υψίφωνος;

Άει στα κομμάτια λέω ‘γω!

Modèle de mode

.
(Malcolm No More)
.
Απ’ αφορμή μια συζήτηση στου
Ονειροπόλου
για το reality show «Next Top Model»
και σε συνάρτηση με το θάνατο του Malcolm McLaren.

Στο άλλο μου Ιστολόγιο (δες περιθώριο) είχα ένα σχόλιο–πρόσκληση. Στην αρχή το πήρα για spam και το έσβησα. Μετά θυμήθηκα ότι το όνομα Ονειροπόλος συνδέεται με ένα Ιστολόγιο και έτσι πέρασα από εκεί να δω τι παίζει.

Το θέμα–ερώτηση ήταν «…ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΠΟΨΗ ΣΑΣ ΓΙΑ ΤΑ ΠΡΟΤΥΠΑ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΖΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ REALITY NEXT TOP MODEL; »

Η απάντηση μου δεν είναι καμιά φιλοσοφική διατριβή. Είναι μια γρήγορη σύνοψη όσων απόψεων μου εκφράζω κατά καιρούς σχετικά με τέτοια θέματα (παράδειγμα, η σειρά «Η Αύρα του Νικητή» στο «Ηλίθιο Αγρινό»).

Με κάποιες διορθώσεις σε συντακτικά / ορθογραφικά και άλλα, ιδού:

«…

the Idiot Mouflon είπε...
No more protypa.
11 Απριλίου 2010 4:17 μ.μ.

the Idiot Mouflon είπε...
Και για να εξηγήσω.

Το "κακό" δεν γίνεται με τα "κακά πρότυπα", το κακό γίνεται με τα πρότυπα.

Αν πράγματι αγαπάς κάποιον τότε θέλεις να είναι και ελεύθερος/ελεύθερη. Μπορείς να εξηγάς, έτσι όπως τα καταλάβεις εσύ... πρέπει όμως μετά να αφήνεις το άτομο να επιλέγει.

Παράδειγμα συμπεριφοράς γίνεσαι βέβαια και χωρίς να το επιδιώκεις. Εκεί όμως είναι η αξία του να "εξηγάς".

Εγώ έκανα έτσι και έτσι, σε συνθήκες Α ή Β και το αποτέλεσμα όπως το αντιλαμβάνομαι είναι Δ ή Ε.

Δεδομένου πάντα ότι απευθύνεσαι σε κάποιον που μπορεί μετά να κρίνει μόνος του τι κρατά και τι πετάει.

Όταν όμως ενσυνείδητα συνδέεις το όποιο παράδειγμα συμπεριφοράς με την "επιτυχία", το "σωστό", το "καλό", κλπ..... ουσιαστικά βάζεις τα θεμέλια του μηχανισμού που μπορεί να παράξει και την μίμηση του "κακού".

Τούτο το κάμνεις διότι επεμβαίνεις στα γνωσιακά σχήματα που το άτομο συνδέει με τις έννοιες "επιθυμητό", "επιτυχία", κλπ.

Ο καθηγητής επιβραβεύει το μαθητή που λέει τη "σωστή απάντηση" (παπαγαλία). Ο μαθητής που νοιώθει "εκτός" δεν θα υιοθετήσει αυτή τη συμπεριφορά... θα υιοθετήσει όμως όποια συμπεριφορά θα του προσφέρει ίδια ικανοποίηση... επιζητώντας την επιβράβευση από τους γύρω του ως "ρέμπελος", "δυνατός", "σικκιμετζής", κλπ.

Ο γονιός παινεύει π.χ. τη Χαρούλα Αλεξίου λέγοντας πως "τότε υπήρχε καλή μουσική και καλλιτέχνες". Προβάλλει ως μόνα θετικά όσα προέρχονται από αυτή την εποχή ή σχολή. Έτσι θεμελιώνει την τάση που αργότερα το παιδί θα υιοθετήσει για να "λατρεύει" τους μετέπειτα -κατά τον γονιό -ασήμαντους και ατάλαντους.

Μαθαίνουν δηλαδή να ανταποκρίνονται σε πρότυπα, "καλά" και "κακά".

Με τα ΜΜΕ και ειδικά τα ΜΜΕ εικόνας... (ακόμη και με τις τέχνες όπως την υποκριτική) ...

...λόγω της εκ κατασκευής ανάγκης για τελειότητα…

… (ακόμη και ο "κακός" σε ένα φιλμ πρέπει να έχει το σωστό μέηκ-απ, τον κατάλληλο φωτισμό, τον σωστό λόγο, τους επιτηδευμένους τροπισμούς, κλπ. ... δλδ. ο Αίας ο Τελαμώνιος ή ο Οιδίποδας πρέπει να "ακούγονται σωστοί και να πετυχαίνουν την συν-πάθεια του θεατή" ακόμη και στη χειρότερη τους στιγμή [δεν θυμάμαι αν ήταν ο Νίτσε ή ο Καμύ που το έφερε ως παράδειγμα]) ...

... ενισχύουν την ανθρώπινη τάση να αποδέχεται γνωσιακά σχήματα ορισμού του θεμιτού /επιθυμητού και υιοθέτησης ανάλογων συμπεριφορών.

Τούτα δεν σημαίνουν ότι πρέπει να καταργηθούν οι Τέχνες, η εικόνα, τα ΜΜΕ.

Σημαίνουν όμως ότι θα έπρεπε να μεριμνούμε ούτως ώστε από νωρίς τα άτομα να έχουν επίγνωση αυτών των μηχανισμών, να μπορούν δηλαδή να ασκούν -όπως προανέφερα -την κρίση τους.

11 Απριλίου 2010 4:40 μ.μ.

…»

Ως επίλογος:

Oooiii Malcolm!

Tell me something mate,
we gave ‘em a shock, right,
we gave a good kick in the sack of the establishment,
right?

But then we ‘elped them realise
that they can practically sell
anything…

Right?

So tell me Malcolm…

Do we care?

***

Ας το έχουμε λοιπόν υπόψη μας όταν ΜΜΕτζήδες και Παιδεία μας φλομώνουν με τα κάθε είδους «πρότυπα» : Η Αλήθεια βρίσκεται στους Sex Pistols, γκέγκε;

BREATHLESS FLAME

(Press Play)
Τώρα δηλαδή
που δεν είναι του Καρνάβαλου
…
δεν πρέπει να ξεφαντώσω;
Δεν είναι του Βαλεντίνου
…
να μην αγαπήσω;

Να κλείσω το φως και
να πάω για νανάκια μου;

Εγώ λέω ν’ ανάψω ένα φως.

Λίγο πριν στρέψουν τα δικά τους.

Μόνο
…να μην ανησυχούν…
η τρικυμία είναι στο κεφάλι μου.
Άλλοι έχουν κώμα στη Βουλή
και άλλοι κόμμα στην πρόταση.

Damn Right, I‘ve got the Blues.

Ο ΚαρναβΑλεντίνος Βασιλιάς !

.

Τηλεόραση. Ελληνική Ταινία.

«Να ζει κανείς ή να μην Ζει;»

Με τους Λάμπρο Κωνσταντάρα και Ντίνο Ηλιόπουλο.
Σκηνοθεσία, Ορέστης Λάσκος.

Τίποτα σπουδαίο.
Εξαίρεση οι σκηνές όπου διαφαίνεται η θητεία ορισμένων εκ των πρωταγωνιστών στο θεατρικό πάλκο.
Ναι; Να!

Ακολουθεί τη γνωστή φόρμα της (κάθε) εποχής με πέρασμα των πρωταγωνιστών από καφετερίες και νυκτερινά κέντρα διασκεδάσεως, αμολάει και ο Ζαμπέτας (video clip της σκηνής εδώ) μια-δυο πενιές, κάπου παίζει κι’ ένα μοντέρνο «μπαλέτο».

Ο χρεωμένος επιχειρηματίας (Κωνσταντάρας) που αποφασίζει να τα τινάξει.
Ο ευσυνείδητος υπάλληλος (Ηλιόπουλος) που προσπαθεί να τον αποτρέψει.
Η οικογένεια που θέλει να κερδίσει.
Ένας Εβραίος (Μουστάκας) να προσπαθεί να πάρει το σπίτι του Ηλιόπουλου.

Το ταμείον είναι μείον,
οι μπατίρηδες το ρίχνουν στη διασκέδαση,
οι «δικοί» περιμένουν να επωφεληθούν
και ο Εβραίος να ψάχνει το κέρδος.

Ου Διάολε! Κάτι μου θυμίζει αυτό…

***

1966. Ένα χρόνο πριν την επταετία.
Οι τέχνες καλούν τον άνθρωπο να ξεδώσει.
Τίποτα καινούριο.
Έτσι έκαναν και πριν και μετά από αυτή την ταινία, από αυτή την χρονιά.
Αλήθεια, σήμερα δεν κάνουν το ίδιο;

Αλλάζουν βέβαια οι μόδες, οι συσχετισμοί, οι προτιμήσεις, οι κατευθύνσεις.
Το ζητούμενο είναι ένα,
«άρτος και θεάματα»
που και χρήμα κινούν άμεσα…
και τρόπους ζωής διαχειρίζονται έμμεσα.

Ναι, βέβαια. Να ξεδώσουμε αδερφέ μου.

Αλλά να μας λεν ακριβώς το πώς και με τι;

Για το καλό μας, πάντοτε!

Εδώ η καλή στολή!
Πάρτε κόσμε!
Εδώ τα καλά τριαντάφυλλα.
Πάρτε ρε!

ΚαρναβΑλεντίνος λοιπόν,

αναρωτιέται:

Να Ζει Κανείς ή Να Μην Ζει;

Την στολή σας κύριε και…
εμπρός-μαρς για διασκέδαση!

Ναζί κανείς ή να μην ζει;

Χο-χο-χο!

HELLO WORLD !

-Γκουχ γκουχ... ττέστινννγκκκ... ουάν τττού θθθριιι...

-Εμμμ... Ελληνικέ Κυπριακέ Λαέ... γνώριμη... εμμμ... πάμε ξανά.

-Για την Πολιτη-κή. Την πολιτική του Πολίτη. Χειροκροτάτε ρε...


Ακόμα δεν ανοίξαμε και μας ψάχνουν!

Hello Mountain View!

Mountain View, California arrived from google.com on "Μ.ΠΟ.ΥΦ.Λ.Ε.Σ." by searching for mpoufles.blogspot.com.

16:42:20 -- 4 minutes ago

Hello Beverly Hills!

Beverly Hills, California arrived from google.com on "Μ.ΠΟ.ΥΦ.Λ.Ε.Σ." by searching for mpoufles.blogspot.com.

16:46:52 -- 40 seconds ago

(How about another route?)

Search Here.