Retro-Progress

• SOLD HERE.

Tantalus

• Interview, President of Nestle.

After the Rain.

Μα πως του διέφυγε;
Ο • Οικολόγος Περδίκης, 
• Προασπιστής των Ηθών
και • Υπερασπιστής Των Ουρανών…
ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΠΑΡΕΙ ΧΑΜΠΑΡΙ;

Διότι μετά τις καταγγελίες του,
μια τέτοια εξέλιξη
είναι φυσιολογική και αναμενόμενη.

 

Οι υποχθόνιοι Βρετανοί
δεν προσπαθούν πλέον
να μας κάνουν
να πεθάνουμε της δίψας
αλλά προσπαθούν
  • να μας πνίξουν!

Da, da, da…

Surrender to the Metal!

Από τα • Πρακτικά της Βουλής των Αντιπροσώπων,
I΄ ΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΠΕΡΙΟΔΟΣ - ΣΥΝΟΔΟΣ Β΄,
Συνεδρίαση 13ης Σεπτεμβρίου 2012, σελ 23.

Ερώτηση με αρ. 23.06.010.02.068, ημερομηνίας 30 Αυγούστου 2012, του βουλευτή εκλογικής περιφέρειας Λευκωσίας κ. Γιώργου Περδίκη

  «Έχω πληροφορηθεί ότι το αρχαίο θέατρο του Κουρίου παραχωρήθηκε σε ιδιωτική επιχείρηση για τη διοργάνωση της συναυλίας του συγκροτήματος της χέβι-μέταλ “Iced Earth” την Κυριακή 19 Αυγούστου 2012. Αυτή η ασυνήθιστη για τον αρχαίο χώρο συναυλία, παρά το γεγονός ότι ενθουσίασε συγκεκριμένο κοινό, παραμένει μία εξαιρετική περίπτωση όπου το αρχαίο θέατρο καμάρι της Κυπριακής Δημοκρατίας παραδόθηκε στους ήχους της χέβι-μέταλ μουσικής. Παλαιότερα, όταν ζητήθηκε η παραχώρηση του Κουρίου για συναυλίες ελληνικής μουσικής, ξέρω πολύ καλά ότι δεν υπήρξε θετική ανταπόκριση. Μάλιστα, σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες, φαίνεται ότι υπήρξαν και παραβιάσεις των γνωστών κανόνων συμπεριφοράς των θεατών (μπίρες, τσιγάρα, ποτά κτλ.).

Παρακαλώ τον αρμόδιο υπουργό να πληροφορήσει τη Βουλή των Αντιπροσώπων τους λόγους για τους οποίους το αρχαίο θέατρο του Κουρίου παραδόθηκε στους ήχους της χέβι-μέταλ μουσικής, αν έχει επαναληφθεί τέτοια συναυλία ή παρόμοιά της και αν αξιολογήθηκε αυτή η εμπειρία για το μέλλον.»

 
……….Breaking the Law, breaking the Law!........

The Ingenuity of Fools.

Αξιόλογη • η προσπάθεια των Φίλων του Ακάμα, του Επίτροπου Περιβάλλοντος κ. Θεοπέμπτου και άλλων για τον καθαρισμό διάφορων χώρων στην ύπαιθρο και όχι μόνο.

Αυτό που άκουσα όμως τις προάλλες να λένε από τηλεοράσεως –κατά την παρουσίαση των αποτελεσμάτων μιας τέτοιας επιχείρησης –το καταγράφω στα φάουλ.

Κύριοι, μπορεί όντως όσοι πάνε για ψάρεμα και ελεύθερο κάμπινγκ να αφήνουν ρύπους, είναι όμως τα άτομα και οι συμπεριφορές / συνήθειες που μεταφέρουν που φταίνε και όχι η πράξη του ψαρέματος ή της κατασκήνωσης.

Αν οδηγηθούμε σε «οικολογία» που θέλει τον Άνθρωπο και τη Φύση ως γείτονες κλεισμένους σε ξεχωριστές γυάλες, αφόδευσε εντός.

Έχω την άποψη πως καλύτερα είναι να ψάξουμε για τη ρίζα του προβλήματος στην νοοτροπία του «Ανοίγω – Καταναλώνω – Πετάω» που πλέον μπαίνει στους εγκεφάλους των ανθρώπων από τη νηπιακή ηλικία.
Η μαζική παραγωγή και το πακετάρισμα (πλαστικά περιτυλίγματα, δοχεία, χαρτόνια, κλπ.) … είναι μόνο «ευκολίες της σύγχρονης ζωής» για τους ευκολόπιστους… αλλά για τους υποψιασμένους είναι μέρος αυτοματοποιημένης συμπεριφοράς προς εκμάθηση από τα ά-λογα ζα!

Ο Στρατηγός Άνεμος!

Εν μέσω της ενεργειακής κρίσης, σημαντική ενίσχυση στην προσπάθεια της • ΑΗΚ προσφέρει το Αιολικό Πάρκο «Ορείτες» που πρόσφατα τέθηκε σε λειτουργία (• Φεβρουάριος 2011)… με τη βοήθεια βέβαια και του Στρατηγού Ανέμου.

[ Εικόνες από την εγκατάσταση των ανεμογεννητριών, από την Ιστοσελίδα του Επίτροπου Περιβάλλοντος, • ΕΔΩ ]

Οι όποιες αρχικές ανησυχίες του Διαχειριστή Συστήματος Μεταφοράς ως προς το ρόλο των αιολικών πάρκων σε σχέση με την • Επάρκεια του συστήματος μάλλον θα πρέπει τώρα να έχουν αντικατασταθεί από επιφωνήματα τύπου «Δόξα Σοι»!


«…Να μας πάρεις μακριά
να μας πας στα πέρα μέρη
φύσα θάλασσα πλατιά
φύσα αγέρι φύσα αγέρι…»
Σαββόπουλος



(Τσαλιγοπούλου – Υπόγεια Ρεύματα)

Την κάτσαμε τη βάρκα!

*

Ακούω πρώτα την είδηση-πλάσα
για πρόταση εμπειρογνωμόνων
περί έκδοσης αδειών για κυνήγι Αγρινών,
με σκοπό λένε
• να προστατευθούν οι βιότοποι !

(Από stockwatch.com.cy)

Όπα μεγάλε! Για περίμενε…


Παρότι κερασφόρο τετράποδο,
αντιλαμβάνομαι το δικαίωμα
κάθε οντότητας στη διατροφή.
Εγώ θα φάω, εσύ θα φας, αυτός θα φάει.
Άλλωστε, ελεύθερη αγορά
δεν νοείται όταν
μόνη σου επιλογή είναι το σουπερμάρκετ.

Ο υπερπληθυσμός όμως προέκυψε
όχι μόνο λόγω
του ασύστολου πήδουκλου
και της προστασίας
αλλά κυρίως
λόγω του περιορισμού
του ζωτικού μας χώρου μεγάλε.

Ήμασταν κάποτε

πλειοψηφία

στη χώρα μας ρε!

Τώρα μας φάγατε τα φιλέτα,
μας περιορίσατε σε κάτι ξερό-δάση
και θα μας την πείτε κιόλας ότι γίναμε πολλοί;

Αλλά εντάξει.
Επιχειρηματίες οι άνθρωποι
που έτσι προβάλλουν την είδηση.
Είναι και της μόδας
το εξωτικό κυνήγι στην Ελλαδίτσα,
σε σημείο που από καιρό
να έχουν αρχίσει να παρουσιάζονται
αρκετοί εξ Ελλάδος αδελφοί
–επαγγελματίες scouters –
στην επαρχία Πάφου,
να ρωτάν δεξιά-αριστερά
για το που βρίσκει κανείς καλό κυνήγι.

***

Οι άλλοι; Οι προστάτες μας;

Διότι αγαπητά μου δίποδα,
εκεί που σκεφτόμουνα
«δεν γίνεται,
σε αυτό θα μας στηρίξουν οι Οικολόγοι,
δεν γίνεται πάντα να λεν μ*&#@#κίες βρε παιδί μου,
θα πουν κάτι σωστό…»

…να σου η χαρμόσυνη είδηση από μεριάς τους.

Κάποιος κ. Κυριάκου, εκ Λεμεσού οικολόγος:
• «Υποστηρίζουμε την άποψη ότι
η μέθοδος της στείρωσης
θα λύσει το πρόβλημα μακροχρόνια νοουμένου ότι το Ταμείο Θήρας θα παρακολουθεί και θα ελέγχει συστηματικά τους πληθυσμούς των αγρινών και έτσι με αυτό τον τρόπο δεν θα χρειαστεί να αρχίσουν οι παραχωρήσεις αδειών σε κυνηγούς (Κύπριους και ξένους) πράγμα το οποίο θα έχει ευρύτερα καταστροφικά αποτελέσματα», κατέληξε.

(Από ikypros.com)

Αλί και τρισαλί!

(Ακούω τη φωνή
του Γιάννη Σερβετά
[Ράδιο Αρβύλα]
να φωνάζει
«Οικολογική πρόταση, όχι αστεία.
Τα ζα δεν θα τα σκοτώσετε. Όοοοχι!
Θα τα στειρώσετε…» )

Βρε κακούργοι…
Δηλαδή εμένα η επιλογή μου
είναι είτε η σούβλα
είτε η καριέρα ως υψίφωνος;

Άει στα κομμάτια λέω ‘γω!

Δώρο Χριστουγέννων.

Παραμυθάκι.

Ένας καθηγητής λυκείου / κολλεγίου μπαίνει στην τάξη για πρώτη φορά. Παίρνει μαρκαδόρο και γράφει στη γυαλιστερή επιφάνεια: «15:40, 19/12, Κυριακή, 2010».

«Όπα», σκέφτονται κάποιοι από τους μαθητές / φοιτητές, «χρόνια κολλημένος αυτός, ξέχασε την ημερομηνία».

Κάνει ένα τετράγωνο γύρω από όσα έγραψε και δίπλα του ένα άδειο. Το συμπληρώνει «20ΧΧ, 06/09, Δευτέρα». Πάνω απ’ το πρώτο τετράγωνο γράφει τη λέξη: «Συμπαρομαρτούντα».

«Πόσοι γνωρίζουν αυτή τη λέξη; Σηκώστε χέρι παρακαλώ». Μετράει 2. «Ωραία.»

Πετάει σακάκι και βιβλία στο έδρανο, τραβάει την καρέκλα έξω μα δεν κάθεται.

Ψάχνει για το «πρόθυμο παιδί της τάξης» και του δίνει μια δεσμίδα λευκές κόλλες. Δεν χρειάζεται καν να εξηγήσει, σε λίγο όλοι έχουν από μια.

«Παρακαλώ, γράψτε μια και μόνο λέξη που … που σας αρέσει, που σας κάνει εντύπωση, που.. βρίσκετε χρήσιμο το ότι την μάθατε… που… που θα σας έλειπε αν δεν τη γνωρίζατε. Έχετε δύο λεπτά, η συμμετοχή και μόνο σας εξασφαλίζει 5 μονάδες από τη συνολική βαθμολογία του χρόνου.

Σωστή ή λάθος απάντηση δεν υπάρχει. Αν … αν κάποιος θέλει να εξηγήσει και γιατί επέλεξε αυτή τη λέξη, ελεύθερα… να θυμάστε όμως, δύο λεπτά, ε;

Όσοι παραδώσουν λευκή κόλλα θα πάρουν 4 μονάδες αν απλά βαριόνται και δεν θέλουν να γράψουν 2-3 γραμμές για να δικαιολογήσουν την επιλογή τους. Αν πάλι παρουσιάσουν εξήγηση θα πάρουν και τις 5 μονάδες.»

Στρέφει την πλάτη προς τους μαθητές, γράφει το όνομα του στον πίνακα, τον αριθμό της αίθουσας όπου είναι το γραφείο του και τις ώρες συναντήσεων. Αράζει μετά στην καρέκλα του σιωπηλός, τακτοποιεί βιβλία και χαρτιά, περιμένει.

Στα 2 και 20 κάνει νόημα στον ανυπόμονο Πρόθυμο, οι κόλλες σύντομα φτάνουν στο έδρανο.

Στέκει πάλι όρθιος, δεν θέλει εμπόδιο μπροστά του όταν επικοινωνεί. Τους μιλά βαδίζοντας ανάμεσα στους διαδρόμους που σχηματίζουν καρέκλες και τραπέζια, προσέχει να μην το κάνει όμως με τρόπο επιτηρητή που ψάχνει να βρει κάποια παράβαση. Αλλάζει συχνά τόνο και ένταση στη φωνή, όχι έντονα μα αρκετά για να μην ενθαρρύνει τον ύπνο στους ακροατές.

Ξεκινάει δείχνοντας το πρώτο τετράγωνο στον πίνακα.

«Όταν βρήκα μπροστά μου για πρώτη φορά αυτή τη λέξη… ή τουλάχιστον όταν της έδωσα για πρώτη φορά σημασία… ήταν Κυριακή, τρεις και σαράντα η ώρα, 2010. Ήμουν 38 ετών γάιδαρος. Σκεφτείτε το. Τριάντα οχτώ χρόνια. Αν αφαιρέσουμε τα πρώτα πέντε τότε.. τότε που και να μην την ήξερα… μικρό το κακό… έμαθα το ‘μαμά’ και ‘πεινώ’ και αυτά ήταν αρκετά… μας μένουν… 33. Σωστά;

Ας αφαιρέσουμε και τα επόμενα 7… μέχρι τα 12… και θα σας εξηγήσω μετά γιατί… μένουν … ναι… σωστά το λέτε… μένουν 26.

Για είκοσι-έξι ολάκερα χρόνια στερήθηκα της τις υπηρεσίες ενός εργαλείου.

Γιατί αυτό είναι οι λέξεις, εργαλεία και… και αν τώρα σκέφτεστε πόσες φορές διαλέξατε τις αναγκαίες … ή αντίθετα διαλέξατε λέξεις που δεν κατάφεραν να εκφράσουν αυτό που θέλατε… και μπήκατε σε μπελάδες ή γλυτώσατε από μπελάδες ή … ή κάνατε ένα φίλο να νοιώσει καλύτερα ή… ή απλά εκφράσατε αυτό που νοιώθατε, ασχέτως κατάληξης… τότε ήδη καταλάβατε τι σημαίνει ‘στερήθηκα υπηρεσιών’.

Σκεφτείτε … να είχατε στερηθεί για τόσο καιρό τις υπηρεσίες της λέξης που εσείς επιλέξατε για τη σημερινή άσκηση.»

Παύση.

«Τα χρόνια από τα πέντε περίπου… περίπου ως τα δώδεκα τα αφαίρεσα γιατί εκεί είναι νωρίς… η διαδικασία της μάθησης βέβαια αρχίζει από … από την μήτρα κιόλας αλλά… αλλά ας πούμε ότι μέχρι τα 5 μας έχουν προτεραιότητα άλλες συμπεριφορές και εξάλλου δεν ελέγχουμε και πολλά από όσα συμβαίνουν γύρω μας… ή ακόμα και στους εαυτούς μας –κακώς, πιστεύω –μα… μα μετά… ακολούθως μπαίνουμε πιο συνειδητά στη διαδικασία της μάθησης, ε; Αλλά είναι ακόμα η αρχή. Μετά όμως…

Ε, μετά ξυπνάνε για τα καλά οι ορμόνες και.. και δεν νομίζω να πρέπει να σας υπενθυμίσω τι γίνεται τότε, ε; Είναι όμως ακριβώς τότε που οι συνειδητές επιλογές που κάνουμε… σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα μας για μάθηση και τη δημιουργία χαρακτήρα που… που επιτέλους αρχίζουμε να αποκτούμε δικές μας δυνάμεις, όχι ότι δεν υπάρχουν πριν… απόδειξη άλλωστε είναι το παιδάκι στην υπεραγορά που τσιρίζει ‘θέλω παγωτό, θέλω παγωτό’ … αλλά… αλλά είναι τότε που οι επιλογές μας, οι συνειδητές… μπορούν ολοένα και περισσότερο να σπρώξουν τα πράγματα προς εκεί ακριβώς που ο καθένας μας ε-πι-λέ-γει.

Μη νομίσετε ότι με το γήρας μας αποχαιρετούν σιγά-σιγά μόνο οι ορμές, είναι και η ενεργητική μάθηση, η δυνατότητα δηλαδή του καθενός μας να διαμορφώσει ο ίδιος τον εαυτό του και γι’ αυτό… ναι, μπορείς να μαθαίνεις μέχρι το τέλος, ‘γηράσκω αεί διδασκόμενος’ όπως λένε μα… όσο περνάν τα χρόνια μπαίνουν στη μέση και η συνήθεια, ο ήδη διαμορφωμένος χαρακτήρας, η ανάγκη μας να συμμορφωνόμαστε με το περιβάλλον, με τις τάσεις που υπάρχουν σε αυτό…

Ήδη αυτές οι διεργασίες… αυτές οι καταστάσεις που δυσχεραίνουν τη μάθηση λειτουργούν… λειτουργούν σε εσάς. Ίσως δε και εγώ… να είμαι και εγώ εμπόδιο. Γι’ αυτό είναι σημαντικό: Αποφασίστε τώρα. Αργά δεν είναι για κανένα αλλά… αλλά αν δεν νοιώθετε από μόνοι σας την ανάγκη να αποκτήσετε όσο πιο πολλά εργαλεία… για όποιο σκοπό ή ακόμα και εν τη απουσία αυτού… τόσο μεγαλύτερη θα είναι η πιθανότητα… μια μέρα… όλα τα εργαλεία που θα έχετε στη διάθεση σας να… να είναι εργαλεία που διάλεξαν άλλοι για σας. Να σας λεν, ‘πάρε αυτό, κάνε ετούτο’ και εσείς.. εσείς να μην βρίσκετε ούτε άλλο σκοπό… ούτε και άλλα εργαλεία ή άλλο τρόπο χρήσης τους.

Με λίγα λόγια, μαθαίνεις και μετά αλλά τότε δύσκολα ξεφεύγεις από μια έτοιμη, προπαρασκευασμένη ‘διδακτέα ύλη’…»

Παύση.

«Ναι, εσείς που χαμογελάτε τώρα … θα υποθέσω ότι ακόμη δεν σας ‘έχασα’, ότι ακόμη δίνετε προσοχή.»

Κοντοστέκεται, κοιτάζει τριγύρω.

«Διδακτέα ύλη με πληρώνουν να σας παραδώσω και γώ.»

Παύση.

«Στο χέρι σας όμως είναι… στο χέρι σας και στο μυαλό σας να αποφασίσετε τι εργαλεία προς χρήση μπορώ να σας παραδώσω … ή καλύτερα… τι εργαλεία προς χρήση μπορείτε από μόνοι σας να ανακαλύψετε, να τα επεξεργαστείτε… είτε πρόκειται για μια λέξη, είτε για μια επιστήμη, είτε… είτε για ότι μπορεί ακόμα ο εγκέφαλος σας να δεχτεί όχι παθητικά αλλά .. ενεργητικά, αποφασίζοντας ο ίδιος πως θέλει να είναι, τώρα… τώρα… τώρα που ακόμη μπορεί.

Όχι σε 26 χρόνια.»

Παύση.

«Έχουμε 20ΧΧ, είναι έξι του Σεπτέμβρη, Δευτέρα, ώρα... 10 και 22 λεπτά. Σημειώστε το. Είναι η στιγμή που ο υποφαινόμενος προσπάθησε –ενώπιον σας –να δικαιολογήσει το μισθό του.

Ναι. Ναι κ. Πρόθυμε, θα υπάρχει και σχετική ερώτηση στην εξέταση του μεσοδιαστήματος… απλή, όχι ανάλυση… μόνο την ημερομηνία να μου γράψετε θα πάρετε τις 5 μονάδες. Εντάξει;»

Συνέχισε με το πρόγραμμα των εξετάσεων και των παρουσιάσεων, με τις εργασίες, τη διδακτέα ύλη, τα αναγκαία βιβλία, κλπ.

***

Σημείωση: Για όσους βρίσκουν στο παραμυθάκι ομοιότητες με εκείνη τη διαφήμιση κολλεγίου/πανεπιστημίου … θα καταπιώ την οργή και απλά θα τους υπενθυμίσω ότι εγώ δεν πουλώ διπλώματα.

***

Το δώρο σας.

Μη βιαστεί κανείς να θεωρήσει ότι μπορεί να με ταυτίσει με τον –όποιο –προφέσορα ή με κάποια αντίθετη άποψη περί διδακτικής. Άλλωστε, είμαι ακόμη στον πρόλογο.

Το άνωθεν παραμυθάκι εμπεριέχει πολλά στοιχεία με τα οποία θα μπορούσα να διαφωνήσω, ακόμη και να θυμώσω με αυτά. Π.χ. η τακτική της βαθμολόγησης, με όποιες χαριτωμενιές και αν την πλασάρει κανείς… εμένα με βρίσκει αντίθετο. Δεκτή η όποια συζήτηση περί τούτου, όπως και για το θέμα του πότε ο εγκέφαλος είναι πιο εύπλαστος, πότε πιο αυτόνομος, κλπ. Αλλού όμως θέλω να εστιάσω.

Στο

• Ιστολόγιο
του Νικόλα… σε μια πρόσφατη του ανάρτηση… βρήκα μια λέξη που χρειάστηκε να την ψάξω. Δια τους «γκουγκλίστας», • εδώ.

Πρόκειται για πολιτικής φύσεως κείμενο, από αυτά που κάποιοι ξεροκέφαλοι (γκουχ γκουχ) επιμένουμε να αμολάμε στον ανυποψίαστο κόσμο τέτοιες «γιορτάρες μέρες». Μέρες χαράς … παρά την κρίση … μέρες… χμμμ… χαράς για τους εμπόρους… παρά την κρίση… μέρες όπου η ψυχαναγκαστική ανταλλαγή δώρων χλαπακιάζει 13ους, κινά χρήμα στην αγορά, κουράζει πόδια ταλαίπωρων καταναλωτών στις εμπορικές οδούς, αγχώνει δότες και αποδέκτες… και τα λοιπά… και τα λοιπά… και τα λοιπά.

Ακόμη και επαγγελματίες οικολόγοι εκμεταλλεύονται το κλίμα των γιορτών για να μας πουν ότι δεν πρέπει να πάρουμε κατοικίδια ως δώρο στα παιδιά γιατί αυτά δεν είναι παιχνίδια αλλά ζωντανοί οργανισμοί… τους οποίους ενδέχεται μετά –όταν περάσει ο ενθουσιασμός –να παραμελήσουμε, να πετάξουμε σε μια γωνιά ή στους πέντε δρόμους. Και δεν σκέφτονται οι αδαείς ότι έτσι συναινούν και συνεισφέρουν στη καλλιέργεια της νοοτροπίας που λέει πως τα χριστουγεννιάτικα δώρα είναι εκεί απλά και μόνο για την ευχαρίστηση αυτού που τα παίρνει ή/και αυτού που τα δίνει, κάτι σαν μονάδες ικανοποίησης του εγωισμού προς εξαργύρωση. Δείχνουν αυτοί οι «ειδήμονες» να μην αντιλαμβάνονται ότι τα δώρα μπορούν να λειτουργήσουν ακόμη και σαν εκπαιδευτικά εργαλεία, σαν τρόπος να μαθαίνει ο καθένας τι σημαίνει «ευθύνη», σαν εργαλείο για σκοπούς ωρίμανσης και χτισίματος χαρακτήρα.

Δεν μπορεί το παιδί να φροντίσει ένα κατοικίδιο; Ωραία, πρώτα πάρε του ένα βιβλίο που να εξηγά τις ανάγκες του κατοικίδιου ή ξόδεψε λίγο απ’ τον χρόνο σου για να ανακαλύψετε μαζί αυτά τα πράγματα!

Εγώ πάντως, ο Ηλίθιος, σκέφτηκα ότι… θα μπορούσε κάποιος… ένας γονιός ας πούμε… μαζί με το μοδάτο παπούτσι ή ηλεκτρονικό παιχνίδι ή δεν ξέρω και ‘γω άλλο τι… ή ακόμη και χωρίς αυτό, ίσως μαζί με κάτι φθηνότερο όπως π.χ. ένα βιβλίο… να πρόσφερε στο παιδί του και ένα άλλο δώρο… ένα δώρο με διάρκεια.

Θα μπορούσε για παράδειγμα, αν υπάρχει αυλή… να το πάρει σε αυτήν και να φυτέψουν μαζί ένα φυτό που να παράγει καρπό εδώδιμο ή να μπολιάσουν μια λεμονιά ή…

(Μην το γελάτε, με την κρίση ίσως μια τέτοια γνώση και ικανότητα να αποδειχθεί απολύτως αναγκαίο εφόδιο).

Θα μπορούσε να το πάρει στον καφενέ της γειτονιάς, να κάτσουν σε μια γωνιά και να του μιλήσει για όσα συμβαίνουν γύρω, για τον παππού που μανιωδώς καπνίζει και του έχουν βάλει καρέκλα έξω, για τον τρόπο που ένας υψώνει τη φωνή και άλλος την χαμηλώνει, για… Θα μπορούσε ακόμη να ξεκινήσει από τον καφενέ ενός ορεινού χωριού, συνεχίζοντας πορεία παράλληλη με την καθημερινότητα των ανθρώπων που ζουν εκεί, πορεία τριβής με το περιβάλλον άλλη από αυτή που ζούμε στις πόλεις.

Θα μπορούσε –αφού της πριγκηπέσας της αρέσουν οι ιπ-πότες / αμαζόνες με τα μηχανικά άλογα –να της δώσει ένα εγχειρίδιο κατασκευαστή / μηχανικού μπροστά από ένα τέτοιο άλογο και μαζί να μετρήσουν πόσα εξαρτήματα περισσεύουν μετά που θα λύσουν και θα δέσουν τη μηχανή…

Θα…

Όχι για να δώσει ο γονιός –ανάλογα με δικά του όνειρα και ουτοπίες –κατεύθυνση επιθυμητή στη πορεία μάθησης του παιδιού αλλά για να παρουσιάσει, να αποκαλύψει αν θέλετε την ύπαρξη τιμονιού σε αυτή την πορεία. Όχι για να προκαταλάβει τις διεργασίες της κοινωνικοποίησης και να εγκαταστήσει προκαταλήψεις ή φοβίες αλλά για να φωτίσει το υπόβαθρο της και να ενθαρρύνει την εξερεύνηση. Όχι για να αποδώσει αξία στον Α τρόπο ζωής και να κατακεραυνώσει τον Β αλλά για να επιτρέψει την έμπρακτη σύγκριση και την σύνθεση. Όχι για να ανταγωνιστεί τους μελλοντικούς πόλους έλξης για το παιδί αλλά για να γίνει γνωστό –δια της εμπειρίας –ότι υπάρχουν διάφοροι πόλοι, διαφορετικών ειδών έλξεις και πολλαπλές επιλογές ελιγμών που μπορούν να πετύχουν ακόμη και πορεία ελεύθερη.

Με σεβασμό στις επιθυμίες και τάσεις του ίδιου του παιδιού, με κατανόηση για τον τρόπο που αυτό πιο εύκολα λαμβάνει πληροφορίες. Ακόμη καλύτερα, προς αποφυγή της συχνής (σ)τάσης των διδασκάλων να προτιμούν την παράδοση αντί την –από κοινού –απόκτηση εμπειρίας, θα μπορούσε αυτό να συμβεί με τρόπο που και οι δύο να μαθαίνουν κάτι καινούριο.

Αλλά βλέπετε, ένα τέτοιο μήνυμα θα αναστάτωνε τους εμπόρους –και μαζί τους καναλάρχες –προκαλώντας ίσως ανεπιθύμητες διαταράξεις στον τζίρο της περιόδου και –κυρίως –καλλιεργώντας νοοτροπίες «ζημιογόνες» για την ευρύτερη αγορά αφού σπρώχνει τους ανθρώπους στην ολιγάρκεια και στην αναζήτηση της αυτονόμησης.

And • a Merry Freaking Xmas to you…

Δυσπεψία

.
Δεν πρέπει να ξαναφάω πίτσα αργά το βράδυ!

Διότι μετά βλέπω στα όνειρα μου
κάτι περίεργα ονόματα
και μετά...

...το πρωί τρέχω στο Google
και ψάχνω για να καταλάβω
τι ακριβώς είναι.

Το ενεργειακό παιχνίδι πάντως καλά κρατεί.
Ας είναι...
Μόνο να μην μας προκύψει καμιά κουτσουκέλα
πέραν των γνωστών οικονομικών, ε;

Σε τέτοια περίπτωση,
ελπίζω σε συνεχή ροή ανέμων
από νότο προς βορρά.

Making Plans iz Arrogance

.

(Volcanic Poetry in Wiki Report)

Χορτασμένος και μπαρουτοκαπνισμένος, τι να σας πω για τα ταξίδια του Αρχιερέα εις τας Ανατολάς ή τα βόρεια βεγγαλικά που σκάνε;

Μόνο να θυμίσω –ειδικά στον Άνθρωπο εν μέσω της φύσης –πως το να κάνεις σχέδια είναι μάλλον αλαζονική συνήθεια.

Και στις δύο ενότητες θεμάτων πάντως… μάλλον αργήσαμε.

I Love the World

The roll of distant thunder breaks,
the afternoon of silence wakes
They hurry through from Petergate
as if they know this dance

In fury blind, I drive at night
across the moors, the open roads
Beneath the freezing starry skies,
racing in some trance

These cities are illusions
of some triumph over Nature's laws
We've seen the iron carcass rust
and buildings topple into dust

And as the waters rise, it seems
we cling to all the rootless things
The Christian lies, technology,
while spirits scream and sing

Oh God I love the world…

Well I never said I was a clever man
but I know enough to understand
That the endless leaps and forward plans
will someday have to cease

You blind yourselves with comfort lies
like lightning never strikes you twice
And we laugh at your amazed surprise
as the Ark begins to sink

This temple that is built so well
to separate us from ourselves
Is a power grown beyond control,
a will without a face

And watching from outside I wish
that I could wash my hands of this
But we are locked together here,
this bittersweet embrace

Oh God I love the world…

And if one day the final fire
explodes across the whitened sky
I know you've said you'd rather die
and make it over fast

With courage from your bravest friends,
waiting outside for the end
With no bitterness but an innocence
that I can't seem to grasp

I know somehow I will survive
- this fury just to stay alive
So drunk with sickness, weak with pain,
I can walk the hills one last time

Scarred and smiling, dying slow,
I'll scream to no one left at all
I told you so, I told you so,
I told you so . .

Oh God I love the world…

New Model Army

Πόσο το προτιμώ αυτό το θυμωμενοπένθιμο άσμα.

Απορία Ηλιθίου Πράσινη

Οι εξουσίες του Επίτροπου Περιβάλλοντος στα θέματα των αρμοδιοτήτων του είναι μάλλον περιορισμένες.

Σε μία από τις σχετικές ιστοσελίδες βλέπουμε πως ανάμεσα στα καθήκοντα του είναι η παρακολούθηση, η υποβολή εισηγήσεων, η παροχή συμβουλών σε Υπουργικό Συμβούλιο και Υπουργούς, η ανάθεση της ετοιμασίας επιστημονικών εκθέσεων… και σε ειδικές περιπτώσεις … κάποιες επιθεωρήσεις, διερεύνηση καταγγελιών, έλεγχος διαδικασιών, η υποβολή εκθέσεων στο Υπουργικό Συμβούλιο και η παροχή οδηγιών σε αρμόδιες υπηρεσίες για εκθέσεις προς τον Πρόεδρο.

Σημαντικός ο ρόλος αλλά κυρίως συμβουλευτικός / βοηθητικός.

***

Την Πέμπτη, 1η Απριλίου ο Επίτροπος Περιβάλλοντος, κ Θεοπέμπτου, κοινοποίησε από το Ιστολόγιο του ένα κείμενο σχετικό με Μονάδες Επεξεργασίας Υγρών Οικιακών Αποβλήτων σε Μεμονωμένες Κατοικίες που περιέχει και

μέρος επιστολής που στάληκε προς υπ. Εσωτερικών και Γεωργίας.

Στην προτελευταία παράγραφο ο Επίτροπος αναφέρει:

«…Με βάση τις πιο πάνω προτάσεις έχω ήδη κάνει εισήγηση προς τον Υπουργό Εσωτερικών και Γεωργίας όπως:
* Υποχρεωθούν όλες οι υπάρχουσες μεμονωμένες κατοικίες να εγκαταστήσουν μονάδες επεξεργασίας υγρών οικιακών αποβλήτων εντός ενός έτους.
* Να είναι πλέον υποχρεωτική η εγκατάσταση τέτοιων μονάδων με υποχρεωτικό όρο που θα επισυνάπτεται στην πολεοδομική άδεια των νέων κατοικιών…»

Τούτα βέβαια είναι απλώς εισηγήσεις. Το τι θα πράξουν Υπουργεία και Βουλή θα το δούμε στο μέλλον.

***

Στη σημερινή έκδοση της εφημερίδας «Πολίτης» (06 Απριλίου 2010, σελ. 4) υπάρχει

ένα άρθρο σχετικά με τις επιδοτήσεις μέτρων εξοικονόμησης ενέργειας.

Αυτές οι επιχορηγήσεις αφορούν κυρίως θερμομονώσεις, υβριδικά / ηλεκτρικά Ι.Χ., φωτοβολταϊκά, κλπ. Εκκρεμεούν 6000 αιτήσεις.

Άλλο θέμα βέβαια, αν όμως το δημοσίευμα αληθεύει και όντως κινδυνεύουν τέτοιες –ήδη υπάρχουσες –επιχορηγήσεις, τότε οι επιχορηγήσεις των όποιων νέων μέτρων σχετίζονται με την προστασία του περιβάλλοντος και την εξοικονόμηση ενέργειας… είτε απλά δεν θα υπάρξουν… είτε θα γίνουν με νέα κριτήρια που θα διέπουν όλες τις σχετικές επιχορηγήσεις.

Έτσι;

Να παρατηρήσω πως… για μια ακόμη φορά ένα ΜΜΕ αγγίζει ένα θέμα όπως π.χ. οι επιχορηγήσεις… κάνοντας ελάχιστη ή καθόλου αναφορά στις προϋποθέσεις /στα κριτήρια που η σχετική απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου ή/και η νομοθεσία υπαγορεύουν. Όπως επίσης δεν μας λένε και ποιοι πέρασαν τον Ά ή Β σχετικό νόμο /σχετική απόφαση, ποιοι στήριξαν / αντέδρασαν, κλπ.

Ίσως να είναι απόδειξη της ηλιθιότητας μου η απαίτηση μου να γνωρίζω ποιο ιδεολογικό υπόβαθρο / ποια θεμελιώδης αρχή επικαλέστηκαν οι Νομοθέτες / Κυβερνώντες για την όποια απόφαση τους… τι μας έλεγαν πως είναι η κατάσταση όταν αποφάσιζαν Α και τι μας λένε τώρα που αποφασίζουν Β.

***

Ευαίσθητο θέμα οι επιχορηγήσεις, ειδικά εν μέσω κρίσης. Σίγουρα θα πρέπει να πετυχαίνουν το σκοπό τους, δλδ. την ενθάρρυνση και την διάδοση πολιτικών ωφέλιμων για το περιβάλλον και την εξοικονόμηση ενέργειας… και μάλιστα με τρόπο που να αφορά τους πολλούς και όχι τους λίγους.

Θα πρέπει επίσης να είναι κοινή γνώση όλων θέματα όπως… τα οικολογικά / ενεργειακά κέρδη από τις όποιες εφαρμογές προγραμμάτων / πολιτικών αποφάσεων, το κόστος της κάθε προσπάθειας εφαρμογής, το κόστος από τη μη εφαρμογή, τα πιθανά κέρδη για κατασκευαστές / επενδυτές ανάπτυξης γης, κλπ, από εφαρμογή ή μη , οι προϋποθέσεις για επιχορήγηση, στατιστικά για την ανταπόκριση του κοινού, κλπ.

***

Εμένα πάντως μου δημιουργήθηκε μια απορία, πιθανόν λόγω της ασχετοσύνης μου, απορία την οποία υπέβαλα και στο Ιστολόγιο του Επιτρόπου:

«…Αν αληθεύει ότι τερματίζεται η πολιτική επιδότησης μέτρων εξοικονόμισης ενέργειας... αναρωτιέμαι τι μέλλον θα έχουν και τα όποια άλλα μέτρα θα μπορούσαν να υποβοηθήσουν πολιτικές προστασίας του περιβάλλοντος και εξοικονόμισης ενέργειας όπως οι ΜΕΥΟΑ.

Εκτός και αν περιμένουμε ότι ο ανταγωνισμός στην αγορά θα κάνει τέτοια μέτρα (οικονομικώς) προσιτά για όλους, οπόταν η υποχρεωτική εγκατάσταση δεν θα είναι επιλογή μόνο για τους εύπορους / επενδυτές στην ανάπτυξη γης.

Ήδη, αν σωστά μεταφέρει τη θέση του υπ. Εσωτερικών η εφημερίδα, από τις επιχορηγήσεις σχετικά με την ενέργεια επωφελήθηκαν κυρίως οι άνωθεν.

Ένα σύστημα με εξαναγκασμούς και χωρίς ΣΩΣΤΕΣ επιδοτήσεις ... θα αφορά πράγματι το μεγαλύτερο δυνατό μέρος της κοινωνίας ή... θα είναι παιγνίδι μόνο για τους επενδυτές ανάπτυξης γης / κατασκευαστές τέτοιων εγκαταστάσεων;

Αυτοί, με ή χωρίς επιχορήγηση μπορούν. Οι υπόλοιποι;

Αν για χάρη των σωστών -οικολογικά, ενεργειακά -πολιτικών θα γίνουν οι μεμονωμένες κατοικίες ακόμη πιο "προνομιακής φύσης" αγαθό... σημαίνει πως θα πετύχουμε και στα οικολογικά τον ταξικό διαχωρισμό.

Όσοι κρατούν... θα μπορούν και οικολογικά.
Οι άλλοι; ...»